Подаръци, когато получавам, не изпитвам чак такава радост.
Особено, ако са такива, за които личи, че не е отделено време, тоест човекът не се е постарал. А под постараване разбирам не материалната им стойност (даже когато са прекалено скъпи ми бие на яка комплексарщина и опит да ме накарат да се чувствам задължен), а да е подходено при избирането на подаръци персонално, с мисъл за мен.
Най-щастлив съм, когато подарявам. Бавно и обмислено търся подаръци, които да са интересни и да бъдат не прахосъбирачи, а полезни в ежедневието вещи.
